The sound of silence

The sound of silence

Over kinderen die zich vervelen en wat een cadeau stilte eigenlijk voor ze is. Een cadeau dat je eerst jezelf geeft en daarmee aan je kinderen.

Ik lees op dit moment een boek van een Noorse bergbeklimmer. Iemand die vaak alleen is. Samen met de stilte in de natuur.

De nieuwe luxe
Hoe armer je bent, hoe meer lawaai je doorgaans om je heen hebt zo schrijft de Noorse held. Stilte is echter, in de maar doordraaiende wereld, een nieuwe luxe. Maar eigenlijk een hele oude.

Grote en kleine mensen zoeken al sinds eeuwen prikkels om de stilte te doorbreken. Constante afleiding. De Noor vertelt zelfs dat volwassen mensen die een kwartier in een lege kamer moeten zitten zichzelf liever een stroomstoot geven dan het kwartier met 'niets' te vullen.

Zoals slapen?
Ik bedacht me hoe dat voor mij gold. Stilte heeft niet altijd met geluid te maken. Stilte is een hoofd dat even geen afleiding zoekt. Niets tellen, niets pakken, niets eten, niets opschrijven, niets lezen. Zelfs niets denken. Slapen dus. Denk ik dan.

Maar toch snap ik welke stilte hij bedoelt. De stilte van het grote niets. Een ervaring die zich niet laat vatten in woorden. Een moment alleen met jezelf zijn en intens tevreden. Niet vanwege iets. Maar vanwege niets.

Mensen voelen zich echter al eeuwen uiterst ongemakkelijk bij niets. Kinderen ook. Altijd moet er iets gefriemeld, gemaakt, beleefd, gezegd. En als er helemaal niets is dan verveelt het zich. En dat is vreselijk. Mijn net nog uiterst gelukkige kind kan zich gerust compleet met lijf en al ter aarde storten voor mijn voeten. Want er is echt helemaal niets te doen.

Normaal gesproken ben ik niet te beroerd om dan even een spelletje aan tafel te doen. Een nieuw tekenboek 'ineens' te vinden. Maar ik leid haar dan alleen maar af. En voeg weer nieuwe prikkels toe. En al jaren lees ik alle adviezen dat vervelen creatief maakt. Dat klopt. Ze leren het moment te herkennen en zelf iets te gaan doen. Of nog beter. Even helemaal niets.

Voorleven
Tip: leef het beleven van 'niets ' voor aan je kinderen. Spring niet ieder vrij moment in schermen of geluid of 'iets'. Want aan die stilte kunnen doorleven kleven grote voordelen. Het laat je stilstaan bij je ademhaling, het moment, het gevoel dat je leeft. En juist die kleine, bewuste momenten iedere dag geven ontzettend veel voldoening. Voor jong en oud. Voor stilte hoeft de wereld niet stil te zijn. Dat red je niet. Maar jijzelf kan kiezen stil te zijn. Stilte is eigenlijk ten volste leven.

Boek: Stilte door Kagge

 

Dit wekelijkse blog is geschreven door Hannelore. Behalve moeder van 3 ook een van de founders van Wobbel. In haar blog neemt ze je mee naar haar belevenissen en gedachten over de 'uitnodiging tot groeien' die we als ouders maken. Wil je reageren? Je bereikt haar via hannelore@wobbel.eu